♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 3)
Soo Ji, pengumuman itu mengejutkan saya.
Adakah awak tidak tahu tentang ini juga?
Oh Tuhan, awak sekurang-kurangnya patut beritahu saya.
Saya akan pergi sekarang.
Si Hyun.
Jangan banyak minum.
Saya faham dia terkejut,
tapi bagaimana dia boleh pergi tanpa ucapkan selamat tinggal pada saya?
Bukankah sepatutnya kita meraikan berita ini?
Bukankah ini sesuatu yang menggembirakan?
Ki Young.
Tutup mulut awak jika awak mahu kata begitu.
Faham?
Se Joo, jaga nada awak dengan saya.
Saya cakap ini kerana saya risaukan awak berdua.
Apa yang membuatkan awak risau tentang kami?
Apa yang awak mahu tahu sekarang?
Apa yang awak akan buat jika awak tahu?
Lupakan sahaja.
Saya mahu tahu kenapa keluarga saya tidak beritahu saya.
Kalaulah saya tahu ini,
saya akan beritahu awak lebih awal untuk mengurangkan kesan kejutan.
Saya sangat tidak bertimbang rasa. Saya minta maaf.
Tidak guna.
Awak sedang bercakap gah tentang pengaruh keluarga awak sekarang?
Dia benar-benar menanggung seksa sekarang.
Jika awak ada mata dan ada akal, awak pasti tahu bila untuk diam!
Cukuplah.
Pergilah ke Si Hyun.
Saya beritahu awak untuk pergi.
Telefon jika awak perlukan apa-apa.
Aduh, orang-orang yang malang.
Mereka tidak berakal dan hanya bergantung pada duit.
Kenapa seseorang sebijak awak mahu…
menghabiskan masa dengannya?
Lee Ki Young.
Seorang lelaki yang saya kenal.
- Apa? - Lelaki seperti Se Joo...
yang ada duit tetapi tidak berakal ialah orang yang malang.
Saya juga orang yang malang kerana berdamping padanya.
Apa awak panggil orang yang mempersenda-sendakan mereka…
tetapi cuba untuk berkawan dengan mereka?
Awak seperti mengugut saya kerana awak terlalu sensitif.
Ya. Saya berfikiran sempit sekejap.
Sudahlah.
Boleh kita pergi keluar minum…
Berhentilah berlakon seperti sahabat yang baik.
Soo Ji.
Jelek, betul?
Saya tidak mempunyai kemasyhuran atau harta yang banyak,
tetapi saya ada panas baran, dan awak tidak akan tahan.
Oleh sebab itulah awak patut pilih pasangan yang lebih realistik.
Melainkan awak mahu berkahwin dengan orang yang malang seperti saya.
Jadi dungu atau biadab. Setia kepada satu.
Saya lihat awak dalam keadaan yang tidak boleh untuk bercakap.
Jumpa lagi.
- Syabas, semua orang. - Kerja yang bagus.
Adakah kita meraikan terlalu awal?
Apa akan jadi jika tiada orang datang esok?
Kalau begitu...
kita akan minum minuman lain.
Awak pura-pura kuat dan tahan lasak.
Awak tertekan sejak awak buat keputusan untuk buat pameran.
Jangan sebut langsung.
Sudah beberapa kali perut dia kejang.
Awak menakutkan kami berdua.
Maaf tentang itu.
Semua kerja telah siap kerana awak bertiga.
Apa saya akan buat jika semua ini terjual?
- Macamlah semua akan terjual. - Kenapa?
Saya akan menjual setiap satu pasu.
Semasa saya cuba hasilkannya, semua itu terasa seperti milik saya.
Saya akan jual kesemuanya…
untuk anak perempuan saya.
Aduh.
Awak mengadakan pameran ini untuk bayar yuran anak awak.
Ini untuk dia juga.
Ia akan berjaya.
Ia pameran persendirian awak yang pertama dalam masa sepuluh tahun.
Ada banyak artikel tentang awak, dan awak ada buat temu ramah.
Berhenti bercakap begitu.
Dan berhenti mencuba untuk buat saya rasa baik.
Alamak, lampu itu mati.
Saya akan baiki.
Tidak, tidak, biar. Habiskan makanan awak.
Oleh sebab itulah, berat badan dia tidak pernah naik.
- Duduk. - Baik.
- Syabas. Kerja yang bagus. - Terima kasih.
(Pameran Seol Young Won)
Tae Hee.
Hai, mak cik.
Jika awak sudah sampai di sini, lebih baik awak masuk.
Bersembanglah.
Awak kelihatan cantik hari ini.
- Apakah ini? - Selama empat tahun,
saya dapat yuran dan bilik asrama.
Bagus untuk awak, Eun Tae Hee.
Awak sepatutnya beritahu saya awak dapat anugerah seperti ini.
Saya sudah cakap saya akan pindah daripada pangsapuri.
Elaun itu…
Saya tahu awak telah bekerja keras. Saya akan bayar balik.
Jangan bayar balik.
Saya akan terus menghantar elaun awak.
Saya telah tutup akaun.
Awak tidak perlu berpura-pura menjadi ibu yang baik.
Awak boleh berhenti menjadi penaja saya.
Bagaimana awak boleh cakap begitu?
Saya ibu awak, bukan seorang penaja.
Tidakkah awak tahu bahawa orang seperti awak digelar penaja?
Ia bukan tanggungjawab berdasarkan kasih sayang.
Awak cuma bayar bil…
dan periksa mayat jika awak dengar saya mati.
Eun Tae Hee.
Mestikah awak berkelakuan begini bila sudah lama tidak jumpa?
Sudah terlalu lama sehingga awak mesti terlupa.
Patutkah saya mengingatkan awak tentang diri awak yang sebenarnya?
Awak hantar kami ke Jerman...
dan tidak pernah menghubungi kami selama empat tahun.
Sementara itu, awak ceraikan ayah dan beri dia hak penjagaan.
Saya langsung tidak tahu.
Setiap kali saya menyalakan lilin di atas kek hari jadi saya,
saya berharap bahawa keluarga kita akan hidup bersama semula.
Kita bertiga.
Saya orang dewasa sekarang,
dan kita boleh membawa haluan masing-masing.
Saya datang untuk memberitahu awak saya okey.
Benar.
Awak sudah mencecah usia 20 tahun minggu lepas.
Saya sangat sibuk membuat persiapan untuk pameran hingga…
Jangan mengarut. Awak juga telah menghantar kek.
Tae Hee.
Saya tidak akan berjumpa dengan dia lagi.
Saya tidak akan jumpa dia.
Tidak lagi.
Adakah awak tidak waras? Awak tidak boleh melintas begitu.
Tidak guna.
Awak.
Awak okey, bukan?
Saya tidak langgar awak, betul?
Jangan pergi.
Jangan tinggalkan saya. Tolong jangan pergi.
Sekarang, awak sedikit keterlaluan.
Jangan pergi.
Bangun.
Lepas.
Saya mahu beritahu dengan jelas.
Saya tidak menyebabkan luka itu.
Lupakan sahaja.
Telefon saya. Saya akan membayar ganti rugi pada awak.
- Apa? - Awak di mana?
- Tempat letak kereta. Saya... - Datang ke sini, Soo Ji…
Bagaimana dengan Soo Ji?
Baik, saya datang.
Tetapi...
(Kwon Si Hyun)
"Si Hyun." Itu nama dia?
Jangan.
Letakkan di bawah, Soo Ji.
Adakah awak dengar suara ibu?
Letakkan itu di bawah. Mari berbincang.
Apa lagi awak mahu daripada saya?
Apa lagi mesti awak ambil daripada saya?
Soo Ji. Apa yang tidak kena?
Tidak, Soo Ji!
Tidak.
Jangan datang dekat.
Soo Ji, tolonglah! Kawal diri awak!
Saya berada di sini.
Si Hyun.
Apa yang telah berlaku pada awak? Adakah awak cedera?
Tidak, saya okey. Tiada apa-apa.
Tidak apa-apa.
Semua akan baik-baik sahaja.
Orang yang saya suka…
semua menghilangkan diri.
Saya tidak akan menghilangkan diri.
Saya berada betul-betul di sebelah awak.
Apa sekarang?
Awak berdua sahaja saya ada.
Jangan risau.
Saya menyebelahi awak.
Saya menyebelahi Choi Soo Ji.
Saya menyebelahi awak.
Saya menyebelahi Choi Soo Ji.
Tidakkah awak ada apa-apa yang lebih baik untuk dilakukan...
selain mencuri kereta?
Dan kereta yang awak curi ialah kereta ayah kawan awak.
Awak ini orang yang tidak berguna.
Pukul dia lagi.
Ya.
Ayah.
Tolong bertenang, ayah.
Se Joo langsung tidak bersalah.
Awak patut pukul saya sebaliknya.
Saya ingat saya boleh melayan dia dengan baik…
di sekolah dan di rumah dengan segala yang saya ada…
selama tiga tahun dia di sekolah tinggi…
untuk buat dia sedar betapa saya sangat menyayanginya.
Tetapi usaha saya belum mencukupi.
Ia salah saya, ayah.
Tempat duduk di sana itu.
Beritahu Jeong Won untuk datang dan duduk.
Itu tempat duduk ibu.
Diam.
Jika awak mahu ada hak untuk bercakap, pergi ke kolej.
Atau pergi bekerja.
Saya telah lakukan semuanya untuk membesarkan awak sehingga sekarang.
Saya mahu cucu lelaki sulung saya duduk di situ. Ada sebarang masalah?
Ayah, Jeong Won ialah senior di sekolah tinggi,
jadi dia telah pergi ke sekolah pada awal pagi lagi.
Jadi saya akan beritahu dia dan pastikan dia datang mulai esok…
Kalau begitu, awak boleh duduk.
Berhenti mengganggu dia belajar.
Apa?
Terima kasih.
Terima kasih, ayah.
Sebaliknya,
cari sebuah sekolah di mana kita boleh campak dia.
Ya.
Saya akan buat yang terbaik, ayah.
Apakah ini?
Berapa banyak angka kita boleh guna sebagai kata laluan?
Empat belas?
Saya ada seseorang yang serupa Jeon Do Yeon di rumah saya.
Lakonannya bertambah baik hari ke hari.
"Tolong bertenang, ayah. Ini salah saya."
Bagaimana dia hidup dengan bakat sebagus itu?
(Abang Ketiga yang Menyenangkan)
Awak tidak sepatutnya meninggalkan kereta di sana.
Kenapa awak sanggup dipersalahkan?
Awak tiada tempat untuk pergi dan tiada duit.
Mereka tidak boleh tendang awak keluar...
hanya kerana saya curi kereta ayah awak.
Pastikan awak jaga bilik saya dengan selamat.
Baik. Saya minta maaf.
Berapa lama awak akan dikurung?
Saya cuma perlu…
berada di sini seperti sehelai tisu basah.
Penyelamat saya akan menemui saya.
Benar, bagaimana dengan Soo Ji?
Tidak tahu. Saya belum telefon.
Patutlah.
Lagipun apa yang awak berdua boleh bualkan sekarang?
Sudah berapa lama awak ambil pil itu?
Biar saya jelaskan dengan cara yang mudah pada awak.
Ubat penenang yang awak ambil tidak patut diambil bersama alkohol.
Awak tidak akan tahu bila awak akan pengsan…
dan tidak sedar perkara yang awak akan buat. Faham?
Kenapa awak tidak beritahu saya sebelum ini?
Kenapa awak beritahu saya sekarang?
Sebab awak tidak pernah minum sehingga sekarang.
Awak tahu anak perempuan awak ambil ubat psikologi,
tetapi itu okey kerana dia tidak minum. Adakah begitu?
Jangan keanak-anakan.
Setiap orang sakit dalam cara mereka sendiri.
Saya percaya mereka yang tahu bahawa mereka memerlukan ubat…
dan mengambil ubat adalah agak sihat.
Itu apa yang awak percaya sebagai Doktor Myung.
Siapa yang beri awak preskripsi?
Jangan risau. Dia bukan seorang penyamar doktor.
Choi Soo Ji.
Saya gembira
yang awak belum lagi memanggil saya Kwon Soo Ji.
Ia ubat awak.
Awak tidak tahu?
Kepala saya sakit.
Awak patut pergi kerja.
Di mana Si Hyun?
Dia mengikuti rombongan senior dengan kawan-kawannya.
Awak kelihatan sangat letih.
Adakah kerja menjejaskan kesihatan awak?
Saya baik-baik sahaja.
Jika awak tidak boleh menjaga diri awak sendiri.
bagaimana saya boleh bertenang dan mewariskan syarikat ini pada awak?
Tahniah atas perkahwinan awak, pak cik.
Adakah itu buah fikiran awak untuk mengumumkan…
perkahwinan awak pada masa itu?
Saya minta maaf.
Semua kerosakan yang telah dilakukan oleh Perubatan Bio…
tidak boleh diselesaikan dengan hanya menebus kehilangan.
Segalanya akan musnah jika pelepasan Tiuzen dibatalkan.
Itu sahaja sebab mengapa saya membenarkan awak mengahwini dia.
Ya, saya faham.
Ingat itu.
Saya hanya benarkan awak jadi timbalan pengerusi kerana Si Hyun.
Segala yang abang awak tidak dapat nikmati…
patut ditinggalkan untuk dia dan Si Hyun.
Nenek.
Si Hyun...
mahu buat benda lain.
Itulah budak-budak semasa mereka muda.
Sama seperti awak dan abang awak dahulu.
Akan tiba satu hari...
apabila dia akan menerima hakikat…
bahawa hidup sebagai seorang pewaris ialah pekerjaannya.
Dan menjadi tugas awak pula untuk memastikan dia menerima hakikat itu.
Ibu Si Hyun mati seperti itu kerana awak.
Dia tidak akan langsung dengar cakap awak.
Jangan paksa dia.
Jika awak tidak berasa yakin,
dia boleh mengambil dan mengajarnya.
Si Hyun dengar setiap yang dikatakannya.
Nenek, saya akan bercakap dengan Si Hyun...
bila saya kembali ke sini.
- Sejuklah. Mari pergi. - Baik.
Harga saham untuk farmaseutikal, anak syarikat Perubatan Bio,
dan syarikat yang berkaitan dengan Myoungjeong Biotech meningkat.
Industri percaya Myoungjeong akan disenaraikan...
secara pintu belakang melalui kita.
Bagaimana dengan eksekutif dan pemegang saham?
Mereka kelihatan cukup gembira…
yang berita perkahwinan diumumkan sebelum penggabungan.
Ia bukanlah masa yang tidak sesuai untuk mengumumkan perkahwinan.
Sudah tentu. Ia Presiden Myung.
Bolehkah awak periksa jadual saya untuk setengah tahun pertama?
Saya tidak pasti jika ada masa yang cukup untuk berkahwin.
Saya datang untuk memberitahu awak sesuatu.
Saya pasti awak berada di sini untuk meminta bantuan saya.
Kereta yang rosak itu.
Ia tiada kaitan dengan Se Joo, jadi tolong beritahu keluarga dia…
Awak mahu saya menghubungi mereka? "Ia salah anak lelaki saya."
"Saya benar-benar minta maaf." Seperti ini?
Tolong hubungi mereka untuk saya.
Ia bukan salah dia.
Awak fikir saya tidak tahu itu ketika saya menelefon mereka?
Awak fikir saya buat itu cuma untuk dapatkan bayaran pembaikan?
Apa sebenarnya yang awak mahu?
Tepati janji yang awak telah buat ketika saya halau awak.
Saya tidak peduli apa awak buat dengan kehidupan awak.
Jalani kehidupan awak dalam sempadan yang saya sediakan.
Jika awak begitu marah,
awak sepatutnya memandu hingga terjun gaung.
Tetapi awak buat masalah di tempat semua orang boleh nampak awak.
Awak menghina saya.
Bukankah begitu?
Adakah sebab itu awak mengumumkan perkahwinan awak di acara itu?
Adakah awak cuba menikam anak lelaki awak...
yang tidak cekap dari belakang?
Baru dua tahun sejak ibu mati. Adakah awak sedar tentang itu?
Adakah awak bangga dengan diri awak sekarang?
Jika ibu awak berdiri di hadapan awak sekarang,
adakah awak pasti yang awak...
telah menjadi anak lelakinya yang baik?
Apakah yang awak boleh buat sendiri?
Awak menikmati hak istimewa daripada kami,
tetapi awak tidak mahu kami masuk campur?
Jangan memperbodohkan diri awak.
Sekarang ini,
awak dalam keadaan yang paling menyedihkan sejak lahir.
Adakah awak tahu itu?
Dia tidak menetapkan tarikh perkahwinan,
tetapi ia akan berlaku tidak lama lagi.
Pengerusi juga telah bersetuju.
Bagi mengembangkan perniagaan kita dalam industri bio,
kita benar-benar memerlukan Pusat Sel Tunjang Myoungjeong.
Bagaimana dengan yayasan budaya ibu pernah uruskan?
Barangkali Yayasan Myoungjeong akan mengambil alih.
Saya tahu apa yang awak risaukan.
Naib Pengerusi Kwon tidak menyokong yayasan itu.
Nenek kata dia tidak suka pasu ini.
Saya tahu.
Saya beritahu dia saya mahu letak ini di sini.
Ibu, kenapa awak sukakan pasu ini?
Ia tidak berjudul dan dihasilkan oleh seorang artis tanpa nama.
Apabila saya memandang pasu ini,
saya terasa seperti saya pemilik tempat ini.
Se Joo, ada bungkusan untuk awak.
Saya akan masuk sebentar.
(Pemuatan)
Aduh, pandangan ini.
Saya mengagak sesuatu seperti ini akan buat Se Ri gelabah.
Bungkusan apa?
Apabila awak mengalami demam kerana terlalu lama terkurung,
membeli-belah dalam talian ialah ubatnya. Betul?
Aduh.
Serius. Awak seorang sahaja yang faham...
apa yang saya sedang alami.
Saya lapar.
Dia sepatutnya beri saya sedikit makanan.
Kenapa dia cuma beri saya tali?
Saya akan mati di sini.
Aduh, saya lapar betul.
Teruklah.
Hei, awak sudah sampai.
Ini.
Awak yang terbaik. Bagaimana awak tahu saya dipukul?
Apakah ada satu hari yang awak tidak dipukul?
Mahu sedikit piza, kawan-kawan?
Aduh.
Lihat cermin, dan sapu.
Jangan berlakon sebagai mangsa.
Mereka akan pukul awak lagi teruk. Kenapa awak melarikan diri?
Saya tidak tahu apa yang sedang berlaku dengan awak.
Bagaimana saya boleh tinggal di sana?
Ya, saya terkejut tentang perkembangan ini,
tetapi apa bagusnya jika kita tidak berbuat apa-apa?
Apabila memikirkan yang awak berdua bakal menjadi satu keluarga…
Apa-apa pun, itu buat saya rasa tidak selesa.
Apa yang boleh awak berdua buat?
Awak berdua boleh saling...
saling sayang-menyayangi, saling menjaga,
dan saling bergaul mesra seperti sekarang.
"Keluarga"?
Ia sama seperti keluarga awak dan keluarga saya.
Ada sesiapa dalam keluarga kita yang ambil berat tentang kita?
Di rumah kami, perang adik-beradik berlaku setiap masa.
Ia tidaklah begitu teruk. Ia agak seronok untuk ditonton.
Saya pasti mereka akan fikirkan cara…
untuk menendang saya keluar atau mengambil sesuatu milik saya…
jika kami jadi keluarga.
Ibu saya tidak boleh tahu awak telah keluar dari rumah.
Jangan biarkan dia tahu.
Jika dia dapat tahu,
dia akan sangat gembira.
Dia akan fikir ia akan jadi mudah untuk ambil...
apa yang menjadi milik awak.
Kita bertiga tidak akan dapat menghabiskan masa bersama lagi.
Tetapi ada apa-apa yang boleh kita lakukan?
Patutkah kita buat mogok lapar?
Macamlah itu akan membantu kita. Oh Tuhan.
Patutkah kita kahwin sebelum mereka berkahwin?
Betullah itu. Awak berdua patut kahwin sebelum mereka berkahwin.
- Padan muka mereka! - Awak telah hilang akal.
Kedua-dua syarikat akan bergabung. Siapa peduli siapa berkahwin dahulu?
Inilah sebab saya tidak mahu belajar perfileman.
Filem tidak boleh jadi sebagus ini.
Saya akan buat satu tawaran yang awak tidak boleh tolak.
Perkahwinan ini adalah seperti filem noir.
Awak berdua, cukuplah. Saya tiada mood untuk ini.
Awak tidak mahu? Kita boleh bercerai nanti.
Saya rasa awak benar-benar benci...
sekiranya ibu saya jadi ibu tiri awak.
Apa pilihan yang saya ada?
Macamlah saya boleh menggoda ibu awak.
Hei, awak melampaui batas.
Tolonglah. Bertenang. Jangan bergaduh.
Awak ada idea yang hebat.
Biar saya tengok. "Untuk mendaftar perkahwinan…"
Baik. Katakan kita berkahwin.
Mari kita pura-pura saya jadi isteri cucu lelaki Kumpulan JK.
Hei, memang mudah untuk mendaftar perkahwinan.
Awak cuma perlu pergi ke pejabat wilayah. Mudah sahaja.
Apa akan jadi jika saya bolot kesemuanya seperti ibu saya?
- Apa awak akan lakukan kemudian? - Ambillah.
- Apa? - Awak boleh ambil.
Kwon Si Hyun.
Saya faham awak mahu menghukum ayah awak,
tetapi jangan libatkan saya dalam ini.
Hei, terdapat banyak cara lain saya boleh buat dia marah.
Hei, perceraian itu menyusahkan. Awak perlu ke mahkamah untuk itu.
Adakah awak juga faham konsep perceraian?
Cari maklumat tentang Hospital Myoungjeong sekarang.
Selepas perniagaannya lingkup,
dia telah bercerai dan dimasukkan ke penjara.
Dan saya, anak perempuan mereka berdua.
Setiap butiran ada di situ.
Walau bagaimana gigih awak cuba untuk memadam ingatan itu,
ia akan tetap muncul.
Adakah awak mahu saya melalui pengalaman itu lagi?
Hebat.
Memikirkan tentang perkahwinan dan perceraian buat saya mual dengan hidup.
Mari kita berhenti menulis senario dan kembali ke realiti kita.
Hei, awak mahu pergi ke mana?
Matahari telah terbenam.
Awak cakap awak risaukan kami.
Ya, tetapi saya lagi risau tentang semua wanita muda...
yang sedang menunggu saya. Berseronok-seronoklah di sini.
Hei, pastikan awak balik ke rumah awak. Okey?
Kwon Si Hyun.
Adakah awak benar-benar terfikir tentang mengahwini saya?
Ya.
Saya tidak tanya awak jika awak mahu jus.
Saya tanya awak jika awak mahu mengahwini saya.
Saya tahu.
Saya tidak mahu…
perkahwinan olok-olok.
Kalau begitu apakah sebuah perkahwinan sebenar?
Pernahkah awak menyaksikannya?
Awak belum pernah.
Jadi kenapa awak benci?
Awak, saya, dan Se Joo.
Kita barangkali tak boleh berkahwin dengan seseorang sesuka hati kita.
Jadi sebab itulah kita tidak mahu berkahwin.
Walaupun awak memang akan berkahwin,
perkahwinan itu mungkin tak sama seperti apa yang awak impikan.
Perkahwinan kita…
ibarat kad joker bagi ibu bapa kita.
Mari kita guna itu untuk manfaat kita.
Awak boleh guna saya sebagai joker juga. Gunalah saya.
Jika awak tidak mahu bercerai, awak tidak perlu berbuat begitu.
Jika awak mahu apa-apa, dapatkan semua yang awak mahu.
Saya tidak peduli.
Tidak mahu.
Kenapa?
Awak beritahu saya untuk gunakan awak.
Awak beritahu saya untuk gunakan awak…
kerana ibu saya menggunakan keluarga awak.
Awak bersimpati dengan saya. Saya ingatkan awak berbuat baik.
Tidak.
Saya cuba untuk melindungi apa yang menjadi milik saya.
Saya setuju.
Awak tidak perlu bersetuju. Awak ada segalanya.
Adakah awak masih menyukai saya?
Jika bukan saya yang awak cuba selamatkan,
tetapi persahabatan kita,
jadi ini merupakan perkahwinan olok-olok.
Tidak, ia bukan olok-olok.
Kalau begitu...
bolehkah awak cium saya?
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥